Natuur en milieu

Terug naar de natuur om een eenvoudig leven te leiden. Het klinkt schattig en idyllisch, maar het is een mythe. Want ook al hebben we de wereld verstopt onder een laag betonnen beschaving: we zijn nooit uit de natuur we geweest.

Soms, als er in de wereld nog maar weinig logica lijkt te bestaan, is burgerlijke ongehoorzaamheid de enige uitweg. De dreiging van klimaatverandering laat zien dat we nu in actie moeten komen. En nu zijn het deze kinderen die opstaan.

Klimaatverandering is als de dood, stelt socioloog Ruben Jacobs: we hebben het er liever niet over. Terwijl iedereen weet wat er aan de hand is, en zich er vaak ook zorgen om maakt, houden we elkaar in een stilzwijgen gevangen.

We hebben oplossingen nodig om comfortabel te leven zonder fossiele brandstoffen, om schaarsheid billijk te beheren en overvloed te delen, om vriendelijker te zijn voor elkaar en voor de planeet die we delen.

Het is een belangrijk onderwerp dat weinig tot geen aandacht krijgt in de media: klimaatverandering. En dat terwijl er toch een hoop te melden valt. Zoals dit, hoopgevende verhaal.

Vliegen is de olifant in de kamer van ons klimaatbewustzijn. We zijn verknocht aan onze goedkope en snelle tripjes over de globe, maar het is de meest destructieve manier van reizen. Het is tijd voor een vliegdieet, en vooral tijd om de trein weer in te stappen.

De profeet-filosoof van het Antropoceen wordt hij genoemd. Timothy Morton is hij een van de belangrijkste denkers over ecologie. Over klimaatverandering, depressie en de scheiding tussen mens en natuur.

2018 is op weg om het op vier na warmst jaar ooit te worden. Alleen 2015, 2016 en 2017 waren warmer. En dat is geen toeval, stelt cultuursocioloog Ruben Jacobs. Dat heeft alles te maken met klimaatverandering. Tijd dat we dat eens onder ogen komen.

Cultuursocioloog Ruben Jacobs moest er niets van hebben, van aandelen. Rendementen, opties en koersberichten: het kon hem niet bekoren. Tot hij heel recent besloot aandeelhouder Shell te worden. Niet om er zelf beter van te worden, wel om de wereld een beetje groener te maken.

Het klimaatnieuws was weer dramatisch, de afgelopen weken. Cultuursocioloog en schrijver Ruben Jacobs zet de gebeurtenissen voor je op een rijtje. Maar, zo stelt hij ook, hoe donker de horizon er ook uitziet, er bestaat ook altijd de mogelijkheid om het beste in onszelf naar boven te laten komen.

'Kies bewust', 'koop biologisch', 'wees milieuvriendelijk': consumeren wordt steeds vaker gezien als een morele daad. Met de portemonnee in de hand koop je een betere wereld. Al valt daar nog wel iets op af en aan te merken.

Eet geen vlees, vlieg niet, rijd minder met de auto... Het lijstje duurzaamheidsgeboden neemt almaar toe. Toch lukt het ons niet om klimaatverandering een halt toe te brengen. En dus, ligt een eco-dictatuur mogelijk op de loer.

Taal is niet onschuldig. Het stuurt onze blik op de werkelijkheid. Woorden kunnen deuren openen en nieuwe handelingsmogelijkheden creëren, maar het tegenovergestelde is ook het geval: ze kunnen onze blik afhouden van de werkelijkheid. Zo ook de taal waarmee over klimaatverandering praten.

Er is een groot genie opgestaan, een die mogelijk het grootste probleem op aarde gaat oplossen: de plastic soep in de oceanen. Toch wordt hij volgens schrijver Mohammed Benzakour nog niet voor volwaardig aangezien.

De Nederlander eet vandaag de dag gemiddeld 39 kilo vlees per jaar. Om een idee te krijgen: dat is ongeveer een kind van 12.

Dictator [onbeperkt gezaghebber] latijn dictator, van dictare [dicteren, voorschrijven, bevelen] (vgl. dicteren).