Artikelen

Hij voelt zich twintig jaar jonger dan hij is: Emile Ratelband. Via de rechter wil hij zijn leeftijd verlagen. Maar weet hij zelf wel waarom?

Hij fotografeert de allerkleinste momenten of de allergewoonste objecten. Zo legt kunstenaar Maurice van Es de dingen vast die we niet opmerken of meteen alweer vergeten, maar die wel het alledaagse geluk voeden.

Je werkt er samen lange tijd naar toe: de scheiding. Je hebt veel spullen samen, en deelt je leven met elkaar. Voor het eerst ben je het samen weer eens. Zo heeft de scheiding van de EU en het Verenigd Koninkrijk veel gemeen met de scheiding na een romantische relatie.

Al op jonge leeftijd ervoer consultant Astrid Elburg wat het betekent om erbij te horen, of juist niet. Aan de hand van Gandhi, Martin Luther King en Nelson Mandela onderzoekt ze wat het betekent om mens te zijn.

Zo'n drie miljoen alleenstaanden telt Nederland, bijna een kwart van de meerderjarige inwoners. Het idee dat we het leven wel alleen aankunnen, groeit. Tegelijk zijn datingsites en apps als Tinder en Happn populairder dan ooit. Het roept de vraag op of er een ander voor nodig is om gelukkig te zijn. We vroegen het psychiater Dirk De Wachter, die er een boek over schreef.

Frankenstein kennen we als het beroemde verhaal van een maker die uit hoogmoed een monster schept. Minder bekend is dat het een bewuste aanval van auteur Shelley is, op een samenleving die vond dat het lichaamsuiterlijk van Afrikanen hen moreel ondergeschikt aan Europeanen maakte.

Discussie over de leeslijst. We lezen ze te weinig, grote Nederlandse schrijvers als Vestdijk, Mulisch en Wolkers. Maar dat maakt ons niet tot barbaren, integendeel.

De afgelopen decennia heeft er een ware invasie van beelden plaatsgevonden in ons dagelijks leven. Onze cultuur is een digitale beeldcultuur geworden. Dit heeft ook een schaduwzijde.

Op verdriet kun je je niet voorbereiden. Dat was de harde les die cabaretier Carolien Borgers leerde toen haar vader overleed. Troost vond ze bij de Amerikaanse schrijver Joan Didion, die haar beste vriendin werd.

Het zijn verwarrende tijden in de samenleving. Na een weekend vol lokale veldslagen tussen vreedzame demonstranten enerzijds en agressieve raddraaiers anderzijds heeft politiek Nederland besloten dat ze toch maar eens moeten reageren op de steeds verder uit de hand lopende demonisering van de tegenstanders van Zwarte Piet.

Wat als je een pilletje kon innemen om alle akelige herinneringen, zelfs trauma’s, uit je geheugen te wissen? Geluk lijkt gegarandeerd. Maar in de nieuwe serie Homecoming blijkt juist het tegenovergestelde: zonder de verschrikking van het verleden valt niet te leven.

Door het verbod op demonstraties tegen Zwarte Piet kwam het recht om te demonstreren afgelopen weekend in het geding. Daarbij was de aandacht voor de precieze argumentatie even verslapt. Psycholoog Suzanne Weusten zet je weer op scherp.

Soms, als er in de wereld nog maar weinig logica lijkt te bestaan, is burgerlijke ongehoorzaamheid de enige uitweg. De dreiging van klimaatverandering laat zien dat we nu in actie moeten komen. En nu zijn het deze kinderen die opstaan.

Eigenlijk leven we in een utopie van de Verlichting. We leven in een wereld van democratie, wetenschap en mensenrechten. Dankzij de wetenschap hebben we mensheidsdromen kunnen verwezenlijken. Het wordt voortdurend beter. En toch is er iets mis.

Historicus Lotfi el Hamidi weet wat het is om tussen twee culturen op te groeien. Dat er wel degelijk een weg voorbij de hokjes is leerde hij van literatuurwetenschapper Edward Saïd.

Hij werkte jarenlang voor Google, maar nam ontslag toen hij zag hoe er steeds meer slimme trucjes werden ingezet om onze aandacht te trekken: ethicus James Williams. Hij weet als geen ander hoe het werkt, en hoe effectief het is, dit verdienmodel van de tech-giganten van vandaag.

Het is logisch om je werknaam op te geven als bedrijfsnaam, maar voor sekswerkers is dat extreem onveilig. Klanten kunnen zo eenvoudig het woonadres van hun favoriete seksuele dienstverlener opzoeken.

Het wonderlijke kunnen zien in doodgewone dingen. Politicoloog en schrijver Wytske Versteeg leerde het van kinderboek De wind in de wilgen.