Artikelen

Het coronavirus heeft in korte tijd iets voor elkaar gekregen waar wetenschappers, klimaatactivisten en een toenemende schare bezorgde burgers al decennia voor pleiten: minder spullen, minder reizen, minder vervuiling. Kortom: het heeft de planeet verslindende productie en consumptiemachine van de mondiale economie tot stilstand gebracht, stelt Ruben Jacobs.

Waarom heb ik nooit eerder van Andreas Burnier gehoord, vraagt schrijver Nikki Dekker zich af.

Chanel Miller werd aangerand na een feestje op de campus van Stanford University. Lang deed iedereen haar geloven dat het haar eigen schuld was.

Met een angstwekkende snelheid nestelt het onvoorstelbare zich in ons tot voor kort juist heel goed voorstelbare, dagelijks leven. Gevolg: je kunt over niets anders dan het onvoorstelbare nadenken. Maar of dat gezond is?

In een tijd waarin we overstelpt worden met problemen van schrikwekkend formaat, schieten de kleine dingen die je als individu doet al gauw te kort. Met een soms wat krampachtige glimlach tekende Carmen Felix haar ergernissen over de wereld op in Je kunt het ook nooit goed doen, dat eind vorig jaar verscheen.

Corona is niet alleen een enorm klotevirus, het is ook een uitgelegen kans om maatschappelijke solidariteit opnieuw uit te vinden, stelt cultuursocioloog Ruben Jacobs.

De diep menselijke angst voor infectie is wijd verbreid in literatuur, films en populaire televisieseries. Maar kan 'virusfictie' troost bieden nu de crisis rond Covid-19 afstevent op een koortsachtig hoogtepunt, vraagt Gawie Keyser zich af.

Deze week moedigt de NPO jongeren aan hun psychische problemen op te biechten. Want stel je toch eens voor dat een nieuwe generatie zich onttrekt aan de confessiecultuur waarin we al tijden leven, stelt Linda Duits vragen bij de #openup-week van NPO 3 FM.

Stress, burn-out, dood. We kunnen maar beter de meer dan 2000 jaar oude levenslessen van de Griekse filosoof Socrates ter harte nemen, om dat scenario te voorkomen. Met verve en humor houdt de Vlaamse theatermaker en presentator Lucas de Man een warm pleidooi voor het Socratische niet-moeten.

Sinds het coronavirus begin januari de Chinese miljoenenstad Wuhan trof, heeft de nieuwe ziekte de wereld gegijzeld. In Italië brak paniek uit toen ook daar SARS-CoV-2, zoals het virus wordt genoemd, de kop opstak. Dorpen gingen dicht, scholen, winkels en kerken werden gesloten, concerten en andere grote evenementen afgelast.

Onzichtbaarheid als metafoor in de menselijke moraliteit is zo oud als Plato's Staat. Een nieuwe Hollywood-film benadert de kwestie vanuit de tantaliserende vraag: zijn mannen en vrouwen anders als het gaat om 'goed' en 'kwaad'?

Met de wereldwijde verspreiding van het coronavirus komen productieketens in onze geglobaliseerde wereld stil te liggen. Het zet de vraag op scherp hoe lang het huidige systeem nog houdbaar is.

Econoom Thomas Piketty spreekt over zijn boek 'Kapitaal en ideologie', waarin hij laat zien dat de economie geen wetmatigheid is, maar dat markt, winst en kapitaal afhangen van politieke keuzes. Dat betekent dat economische ongelijkheid geen gegeven is, maar een keuze. En dat we er dus iets aan kunnen doen.

Thomas Piketty, ook wel de 'rockster-econoom' kwam in 2013 met een internationale bestseller over groeiende ongelijkheid. Het boek is wereldwijd inmiddels ruim 2,5 miljoen keer verkocht. Nu is daar de opvolger, waarover filosoof Karim Benammer hem in een uitverkocht ITA (Stadsschouwburg) bevraagt.

Wat maakt iemand een moordenaar? Zijn vrouwen écht andere criminelen dan mannen: en doden zij niet uit wraak of boosheid, maar uit zelfverdediging - of is dat een mythe? Hoe kunnen veroordeelde moordenaars na lange gevangenschap hun leven weer oppakken? Het zijn vragen die criminoloog Marieke Liem niet loslaten en die zij aan de hand van muziek met Johan Fretz bespreekt in de podcast Brainwash. Zij wil de mens achter de moordenaar, en de onmacht die eruit spreekt, ontrafelen.

Bij abortus in Nederland is er verplicht 5 dagen wachttijd. Dat is betuttelend, want vrouwen hebben geen spijt van hun abortus. Opluchting overheerst. Dus weg met de wachttijd.

Consumptie, productie, en economische groei blijven stijgen, maar ons welzijnsniveau, milieu en klimaat betalen een steeds hogere prijs. Zolang we collectief blijven kiezen voor meer, komen we met z'n allen uit op minder.

De mens is een vergetend wezen. Toch hechten we - bijvoorbeeld in de rechtszaal - veel waarde aan herinneringen. Hoe rechtvaardig is dat, vraagt neuroloog Jules Montague zich af in Brainwash Talks.